This is for you.

I wish I could take away his pain. I wish I can make him smile again. But, i'm the reason why he's sad right now. I wanted to tell him how sorry I am. But I don't where to start. PUTANGINA naman kase. I wanted to explain to him why I'm being like this. Pero ako mismo sa sarili ko hindi ko alam kung paano. Mixed emotions.
Namimiss ko siya. Why does he have to live so far away? Pero hindi lang naman ako yung nahihirapan e. Siya din. alam ko yun. Pero yung pakiramdam na andito lang ako sa Pilipinas. naghihintay. minsan nakakasawa na. Parang lahat inaasa ko sa kanya. Ayoko naman ng ganun kase syempre gusto ko din siyang tulungan. Pero eto, wala naman akong magawa. I have to rely on him lang. I feel somehow helpless. I'm tired of being Lois Lane. I wanna be Superman for a change.

Wala namang problema kay Jeff eh. Ako mismo yung problema. I have nothing against him. He's all I ever wanted. He's perfect. Wala akong masasabing masama sa kanya. Lahat gagawin niya para sa'kin. That's why it pains me tuwing masasaktan ko siya.

Ano ba talagang problema? I don't know. That's why humingi ako ng time sa kanya just to think. Ayokong makita niya akong emotionally damaged. Ayokong makita na ganito ako. Minsan pakiramdam ko nagiisa lang ako. kapag hindi ko siya kausap, wala ako. na walang kwenta ang buhay kapag wala si jep. Gusto ko naman na magenjoy ako sa buhay ko kahit magkalayo kami. Dati naman kaya kong gawin yun. Feeling ko masyado kong pinapaikot yung mundo ko sa kanya that's why pakiramdam ko wala ng kwenta ang lahat kapag wala siya. Gusto kong magkaroon ako ng time sa sarili ko. na habang hindi kami magkasama, hinanda ko yung sarili ko. Pero hindi e. nasisiraan ako ng bait kase ang layo layo niya at hindi ko man lang siya mahawakan. Gusto ko pag nagkita kami, okay na ako.. buo na ang loob ko. Na kaya ko na ibigay sa kanya lahat ng hindi nagdadalawang isip.
So ngayon.. magiisip muna ako.

Driving 101.

Wish ko lang sana lahat ng kalsada sa Metro Manila
ay kasing luwag ng SLEX tuwing 3 AM. 

Hindi naman talaga ako dapat nagmamaneho. Lapitin ako sa disgrasya, kakasero at higit sa lahat, tamad. Ayokong magdala ng sasakyan sa trabaho, mahal ang parking at mahal ang gas. Pero isang beses, na-snatch yung ipod na dala ko. Nasama narin pati yung name badge ko sa airport. Isinumpa ko yung kumuha nun. Wala na sana siyang bayag ngayon. Simula nung nangyari yun, hindi na ulit ako sumasakay sa pampublikong sasakyan (maliban nalang kung wala talaga akong choice.) Magulang ko parin ang nagbabayad ng pang-gas ko. medyo nakakahiya na nga e. kung iisipin, kapag ako ang nagbayad ng gas ko, wala ng matitira sa pangkain ko araw araw. Gasolina palang, ubos na. :(

Marami narin akong natutunan sa pagmamaneho. Na-master ko na ang magpark ng patalikod, parallel parking, makipag sabayan sa mga 10-wheeler na truck sa EDSA, mandarag ng mga tangang mamamayan na hindi alam kung saan ang tamang pedestrian lane. Kung hindi lang kasalanan ang pumatay, malamang marami na akong nasagasaan. Nakatulong pa ako sa over-population ng bansa natin.

Isa-isahin nalang natin yung natutunan ko.

• Huwag mag-drive ng inaantok/lasing/kinakabag/dina-diarrhea. 
• Iwasang makipag-unahan sa jeep. Makabangga ka man o mabangga ng jeep, ikaw parin ang talo. Wala kase silang pambayad sa fender mo. :( 
• Iwasang mag-yosi sa sasakyan/magdrive na bukas ang bintana. Mamaya wala na yung relos o singsing na suot mo. much worse, wala ka na palang kamay. 
• Makukulit yung mga Badjao na nanlilimos sa Sucat. (minsan para tumigil sila, nakikipagtitigan nalang ako. iniisip siguro nila mukha akong tanga.)
• Mas maigi nalang mag-Skyway kapag may bagyo. 
• Walang lugar sa Metro Manila ang hindi trapik. 
• Don't text and drive. Mahirap kaya yon! baka mawrong send ka pa. 
• Matutong gumamit ng busina. Karamihan sa mga Pilipino tanga. ginagamitan mo na nga ng yield/bliker (basta yung ilaw.) ayaw parin paawat. 
• Wag makisabay sa mga kaskaserong driver. Wala ka lang mapapala. Masasayang lang ang gas mo. 
• Kapag babae na nagmamaneho, dinadarag nila. Sorry... lalaki ako magdrive. 

At ang pinaka importante, Habaan ang pasensya sa daan. Madaming hayop sa kalsada, intindihin mo nalang. 

Safe Driving!

Looking back to College.

I miss a lot of things. It's just been a year. But it feels like a very long time. It's been six years ago. That was the first time I felt freedom. My parents had to pay a driver to get me to and from school way back in Highschool. Sure I can go with a school bus but Mom doesn't like the idea of me getting late because I'm the last stop.

When it was time for me to be on my own, the feeling's exhilarating. I didn't get to have a dorm like most of my classmates, I can get by commuting everyday.... and I love bus rides.

I miss everything College. Pep Rally when UAAP Season opens,  When I get to eat anywhere because I can go out of campus for lunch breaks, switching rooms every class and having a different set of classmates on each one of them, getting drunk on Friday nights, school tours, seminar, free cuts, school programs, holidays means no school days, term breaks, summer vacations, and everything has to do with studying.

When you finally get a job, that's when your life starts. Back then I told myself, "By the time I reach 25, that's when I'll earn my first million." Well, I'm 23 now. turning 24 in 6 months. and I have 4,500 pesos in my savings. I don't even have a saving account! I sometimes feel sorry for myself. I could've given my best. I should've focused more in studying. I could've listen more. But in the end, everything was my decision. I decided to drop out of college, it was decision to take on a different degree. Every night that I got drunk/stoned/slushed/wasted was my decision. And I'm not regretting any of it. If those things never happened, I wouldn't be this wiser. I may not earn my first million in half a year, but I am very positive that I'm going to have the life I've always dreamed of.

and by the time I reached 50, I'm in Prada admiring the beauty of Europe. =) 

Back when I can still join a beer drinking contest.
When all I can think of is boys, alcohol and whether to go to class
or not.
(I'm the one in a Khaki cargo)